Διανομή σχολικών πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 8/9 στο Κοινωνικό Παντοπωλείο του ΚΕ.Σ.Ο, για 140 παιδιά της ηλικιακής κατηγορίας του Δημοτικού Σχολείου, εκ των 80 ωφελουμένων οικογενειών, του φορέα.

   Το κουδούνι της διανομής των Σχολικών του ΚΕ.Σ.Ο χτύπησε τρεις ημέρες πιο νωρίς από την επίσημη έναρξη, που έχει ορίσει η Πολιτεία  για τον αγιασμό της νέας σχολικής χρονιάς 2026-2027, που είναι η Παρασκευή της 11^ης Σεπτεμβρίου.

   Η διανομή των Σχολικών, πραγματοποιείται συντονισμένα για 5η συνεχή χρονιά από το Εκκλησιαστικό Ίδρυμα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Είχε την ευλογία του Αναπληρωτή Πρόεδρου του φορέα μας κ. Αγαθάγγελου, του Πρωτοσύγκελου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ. Βαρνάβα και του Γενικού Αρχιερατικού π. Εμμανουήλ Παπαμικρούλη, καθώς και την σύμφωνη έγκριση του Δ.Σ.

   Οι σχολικές τσάντες, γέμισαν με τετράδια, μολύβια, γόμες μαρκαδόρους, ξυλομπογιές κλπ αλλά και λιχουδιές, όπως σοκολάτες, αλλά και σκόνες παρασκευής κρέμας και παγωτού, ώστε οι μαμάδες να μπουν στην διαδικασία και να παρασκευάσουν τα απαραίτητα γλυκά για το καλό της χρονιάς.

   Τα σοκολατοειδή και οι κρέμες ήταν χορηγία του Μεγάλου μας Συμπαραστάτη, που είναι, η Τράπεζα Τροφίμων. Την εκκίνηση της διανομής, ευλόγησε ο π. Χρήστος Βλάχος υπεύθυνος εκ μέρους του Δ.Σ για το Κοινωνικό Παντοπωλείο και βοήθησε εκ μέρους του Δ.Σ. η Σοφία Κώνστα-Πέππα. 

                                     Και με οδηγίες προς τους γονείς    

Η διανομή, είναι το ελάχιστο, που ως Πιστοποιημένος φορέας Κοινωνικής Προστασίας Οικογένειας και Παιδιού μπορέσαμε να προσφέρουμε στο σύνολο της Οικογένειας (γονείς και παιδιά). Παράλληλα σκεφθήκαμε τη θέση των γονέων, αλλά και των παιδιών, αφού η επιστροφή τους στα θρανία μετά τις καλοκαιρινές διακοπές αποτελεί μια σημαντική ψυχολογική μετάβαση. Δεν είναι απλώς η επιστροφή σε ένα πρόγραμμα μαθημάτων σημαίνει αλλαγή ρυθμού, αποχωρισμό από την ανεμελιά των διακοπών και επαναφορά σε κανόνες, υποχρεώσεις και κοινωνικές απαιτήσεις.

   Από το ρεπορτάζ που κάναμε κατά την ώρα της διανομής σχετικά με τι μπορεί να νιώθουν τα παιδιά; Λάβαμε τις ακόλουθες απαντήσεις:

• Χαρά και ανυπομονησία: Ιδιαίτερα για τη συνάντηση με φίλους, συμμαθητές και εκπαιδευτικούς. Άγχος για τις νέες απαιτήσεις, τα μαθήματα, τους βαθμούς ή την αποδοχή από την ομάδα.
• Ανασφάλεια, ειδικά όταν αλλάζει σχολείο, τάξη ή εκπαιδευτικό.
• Θλίψη ή νοσταλγία, Ότι οι διακοπές προσφέρουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο, παιχνίδι και οικογενειακές στιγμές. Η επιστροφή στην καθημερινότητα μπορεί να βιωθεί ως «απώλεια» αυτής της ελευθερίας.
• Κούραση και εκνευρισμός, η απότομη αλλαγή από το χαλαρό καλοκαιρινό πρόγραμμα σε πρωινό ξύπνημα, διάβασμα και δραστηριότητες μπορεί να δυσκολέψει προσωρινά τη διάθεση των παιδιών και τη συγκέντρωση τους.

Εδώ πρέπει να βοηθήσουν οι γονείς, ώστε η προσαρμογή να γίνεται συνήθως ευκολότερη. Συγκεκριμένα οι γονείς πρέπει να αποφεύγουν την πίεση και πρέπει να δίνουν χώρο στα συναισθήματα του παιδιού. Ο ρόλος θα πρέπει να είναι περισσότερο Βοηθητικός. Ιδιαίτερα:

• στη σταδιακή επαναφορά της ρουτίνας ύπνος, πρωινό ξύπνημα και γεύματα να επανέρχονται σταδιακά.
• Στην επικοινωνία χωρίς κριτική σχετικά «Πώς αισθάνεται το παιδί που ξεκινάει το σχολείο» και στη διαβεβαίωση ότι το παιδί «Δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεται».
• στην έμφαση και στη θετική πλευρά που προσφέρει το σχολείο όπως είναι οι φίλοι, οι νέες εμπειρίες, τα ενδιαφέροντα μαθήματα και οι δραστηριότητες.
• στην καλλιέργεια των ρεαλιστικών προσδοκιών όπως οι πρώτες ημέρες δεν χρειάζεται να είναι τέλειες.
• στον σεβασμό του χρόνου για ξεκούραση και παιχνίδι. Η μετάβαση στην σχολική ζωή δεν πρέπει να σημαίνει ότι όλος ο ελεύθερος χρόνος εξαφανίζεται.
• στην καλλιέργεια αποφυγής συγκρίσεων και σκηνικού βίας με άλλα παιδιά, ιδιαίτερα σχετικά με επιδόσεις και βαθμούς.

Το άγχος της επιστροφής στο σχολείο δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Σε μικρό βαθμό μπορεί να είναι μια φυσιολογική αντίδραση σε μια αλλαγή και να βοηθήσει το παιδί να κινητοποιηθεί. Αυτό που χρειάζεται προσοχή, είναι όταν το άγχος  και κυρίως όταν είναι έντονο, επίμονο ή επηρεάζει σημαντικά τον ύπνο, τη διάθεση, την σωματική ευεξία ή την άρνηση να πάει σχολείο. Η πιο βοηθητική στάση προς τα παιδιά μας είναι: «Σε ακούω. Σε καταλαβαίνω. Το σχολείο είναι μια αλλαγή και είμαι εδώ για να σε βοηθήσω να προσαρμοστείς», και όχι να χρησιμοποιηθεί η επιχειρηματολογία  «πρέπει να το ξεπεράσεις».

   Τέλος ευχηθήκαμε «Καλή χρονιά σε όλους».